De tweede tocht viel op tweede kerstdag. Henk en Arianne waren uit Veldhoven gekomen, Henk en Daniëlle resp. uit Den haag en Rotterdam, Joop uit Erp, Piet uit Oss, en ik reed een thuiswedstrijd. Het begon al gelijk goed, we zouden de rivierenroute rijden, in grote trekken van 's-Hertogenbosch naar Zaltbommel en weer terug. Een hele mooie streek, die Bommelewaard, maar veel zouden we niet te zien krijgen. Het mistte echt vreselijk, het was ook koud. Tegen mist kun je je eigenlijk niet wapenen, het vocht trekt door alle kleren heen. Maar het gaf wel een heel aparte sfeer om zo door een soort sprookjesland te rijden. Op een gegeven moment moesten we op een klein boerenweggetje haaks rechtsaf en ineens lagen er een aantal mensen op de grond. Ijzel! De tandwielen stonden in het been van Joop, terwijl het er allemaal nogal onschuldig uitzag. hard werd er niet gereden.

In Zaltbommel centrum was alles gesloten en we konden wel wat warms gebruiken. Op een dijkje aan de rand van Zalt bommel vonden we een Chinees die wel open was en achterin de zaak konden we wat drinken. Daarna de mist weer in. Op een gegeven moment onden we kiezen voor een lange versie en voor de beloofde 50 km route. Persoonlijk maakte het me niets uit, maar ik gaf de mensen met voorkeur van de korte route voorrang. Je kan het soms niet iedereen naar de zin maken en je moet wel een beslissing nemen.

Naar mate we 's-Hertogenbosch naderden  begon de mist ook op te trekken en een mooie blauwe lucht verscheen. Het was dus een korte tocht geworden die ik niet snel meer zal vergeten.

Naar de foto's